The Native Circle.

Mitayue Oyasin.

Opnieuw wordt er dan water over de stenen gegoten en zingen wij een heilig lied. Na enige tijd, wanneer wij doordrongen zijn van de hitte, wordt de toegang voor de derde keer geopend en worden wij aangeraakt door het licht uit het Oosten. Terwijl de pijp wordt overhandigd aan de man aan de Oostkant van de hut, roepen de anderen: "Hi ho! Hi ho!" (Dank!) De leider heft de pijp ten hemel en doet zijn stem opgaan in gebed. " 'Wakan-Tanka', wij zeggen u dank voor het licht dat de kracht van de plek waar de zon opkomt ons namens u heeft geschonken. Sta ons bij, 0 Kracht van het Oosten! Wees ons genadig!"  Daarna wordt de pijp aangestoken en gaat hij de kring rond. Als we hem hebben opgerookt, wordt hij weer overgenomen door de helper die hem dit keer met de steel naar het Zuiden tegen de aardhoop aanlegt. Opnieuw wordt er met de richting van de zon mee water doorgegeven, waarmee iedereen zijn lichaam inwrijft, vooral zijn hoofd. Dan wordt de hut voor de laatste keer afgesloten en is het de beurt aan de man aan de Zuidkant om zijn stem te doen opgaan. "Grootvader, 'Wakan-Tanka', aanschouw ons! Gij hebt een geduchte kracht neergezet op de plek waar wij altijd op uitzien. Uit deze richting zijn vele generaties voortgekomen om er later weer naar terug te keren. In deze windstreek bevindt zich een Gevleugelde die het heilige rode pad bewaakt, dat talloze generaties heb­ ben bewandeld. De huidige generatie wenst zich nu te reinigen en te zuiveren. Zij wil herboren worden! Wij zullen sweetgrass branden als offer aan 'Wakan-Tanka'. De geur van het gras, die hemel en aarde zal vervullen, zal een familieband smeden tussen de viervoeters, de gevleugelde, de sterrenvolkeren aan de hemel en alle andere dingen. Vanaf U, 0 Grootmoeder Aarde, die bescheiden bent en ons steunt als een moeder, zal deze geur zich hemelwaarts verspreiden. Moge zijn kracht zich door het hele universum doen gevoelen. Moge hij de voeten en handen der tweevoeters zuiveren, zodat zij hun weg over de heilige aarde kunnen vervolgen, hun hoofden opgeheven naar 'Wakan-Tanka'!"

Dan wordt de rest van het water over de stenen uitgegoten, die nog steeds erg heet zijn. Terwijl de stoom opstijgt en alles doordringt, zingen of neuriën wij een heilig lied. Even later neemt de leider van het 'Inipi-ritueel' het woord: "De helper zal zo dadelijk voor de laatste keer de toegang openen en wanneer het zover is, zullen wij het licht zien. 'Wakan-Tanka' wil immers dat het licht in de duisternis komt en dat wij niet alleen kijken met onze twee ogen, maar vooral met het ene oog van het 'Chante Ishta'. (Het Hart) Daarmee zien en herkennen wij al wat waarachtig en goed is!' Wij danken de helper. Mogen zijn of haar nakomelingen gezegend zijn! Het is goed! Het is volbracht! 'Hetchetu Welo'!" Wanneer de hut opnieuw wordt geopend, roept iedereen: "Hi ho! Hi ho!" (Dank u!) Ze zijn allemaal erg verheugd, want ze zijn vanuit de duisternis in het licht getreden. De helper haalt vervolgens een gloeiend stuk houtskool uit het heilige vuur en legt het vlak voor de ingang van de hut op het heilige pad. Terwijl hij het sweetgrass boven de houtskool verbrandt, zegt hij: "Dit is de geur van 'Wakan-Tanka'. Hierdoor zullen de tweevoeters, de viervoeters, de gevleugelde en alle andere volkeren van het universum gelukkig zijn en van hun blijdschap getuigen!"  Dan neemt de leider van het ritueel het woord: "Dit is het vuur dat toekomstige generaties zal bijstaan, mits zij het op gewijde wijze gebruiken. Als zij het niet goed gebruiken, zal het vuur over macht beschikken en grote schade kunnen berokkenen."  De leider zuivert zijn handen en zijn voeten boven de rook, en terwijl hij zijn handen ten hemel heft, bidt hij: "Hi ho' Hi ho' Hi ho! Hi ho! Hi ho! Hi ho! Hi hot Hi ho! 'Wakan-Tanka', vandaag bent u goed voor ons geweest. Hiervoor danken wij u. Ik zet nu mijn voeten op de aarde. Met grote vreugde loop ik over de heilige aarde, onze Moeder. Mogen al onze nakomelingen eveneens op deze gewijde wijze lopen!"

Nadat de mannen een rondgang met de richting van de zon mee hebben gemaakt, verlaten ze de zweethut. In navolging van hun leider zuiveren ook zij hun handen en hun voeten, en richten een ge­ bed tot 'Wakan-Tanka'. Daarmee is een eind gekomen aan dit 'Lela Wakan' (zeer heilige) ritueel. Degenen die eraan hebben deelgenomen voelen zich herboren en heb­ ben veel goeds volbracht, niet alleen voor zichzelf maar voor het gehele volk. Ik moet hier misschien aan toevoegen dat als wij in de zweethut zitten, kleine kinderen vaak hun hoofd naar binnen steken en de Grote Geest vragen hun leven te zuiveren. We jagen ze niet weg, want we weten dat. kleine kinderen al een zuiver hart hebben. Als we de zweethut verlaten, zijn we net als de zielen die worden bewaard, zoals ik hiervoor heb beschreven, en die naar 'Wakan-Tanka' terugkeren na te zijn gezuiverd. Ook wij laten in de 'Inipi' immers al het onreine achter, opdat we kunnen leven zoals de Grote Geest dat wenst en iets te weten kunnen komen over de werkelijke wereld van de Geest, een wereld die achter deze wereld verscholen gaat. Dit 'Inipi-ritueel' is 'Lela Wakan' (zeer heilig) en wordt uitgevoerd voor iedere grote onderneming waarvoor we onszelf willen zuiveren of waar­ voor we krachten willen verzamelen. Gedurende talloze winters voerden onze mannen, en vaak ook de vrouwen, het 'Inipi-ritueel' dagelijks uit. Soms deden ze dat zelfs meer dan één keer per dag. Hieraan ontleenden wij een belangrijk deel van onze kracht. Nu we deze rituelen hebben verwaarloosd, zijn we veel kracht. kwijtgeraakt. Dit is niet goed en mijn hart huilt als ik hieraan denk. Ik bid vaak dat de Grote Geest onze jongeren het belang van deze rituelen zal doen inzien.


Klik op de afbeelding om naar onze dochter website "Kracht- en Totemdieren" te gaan:

Mitakuye Oyasin.

(We are all related)