The Native Circle.

Mitayue Oyasin.

De spirituele weg.

Rond 1900 heerste er een epidemie in de streek van Kioto. Ook Usui werd zeer ernstig ziek. Hij had een ingrijpende bijna-doodervaring waarbij hij in visioenen instructies kreeg van 'Mahavairocana Boeddha", de Grote Boeddha die een centrale plaats inneemt. Deze ervaring bracht Usui ertoe zich te heroriënteren op de betekenis van het leven. Het zou zijn leven voor altijd grondig veranderen. Vanaf dat moment ontwikkelde Usui interesse in de esoterische wetenschap van healing zoals die onderwezen werd door Boeddha. Uit compassie ontwikkelde hij de wens deze methode te mogen leren tot heil van de mensheid. Toen hij hersteld was van zijn bijna fatale ziekte, begon hij zijn ervaringen te bespreken met zijn familie en de familiepriester. Deze waren geschokt en verbijsterd door Usui's claim dat hij 'Verlichte Boeddha's' had gezien, en ze verzochten hem de tempel te verlaten.

Usui bleef echter vast besloten het antwoord te vinden op zijn vragen over zijn visioen. Tenslotte ontmoette hij de 'Shingon-priester Bonze ', die Usui's enorme spirituele potentieel meteen onderkende en hem als student onder zijn hoede nam. Zodoende werd Usui een toegewijde 'Shingon-Boeddhist '. Zijn familie was hierdoor zeer geschrokken en verbijsterd, dat zij besloten hem te verwijderen uit de familiestamboom. Tot op de dag van vandaag weigert zijn familie over hem te spreken. Zij zeggen dat het tegen de wil van voorouders is om zijn naam uit te spreken. Zijn dochter liet zelfs een clausule in haar testament opnemen dat haar vaders naam nooit in haar huis mocht worden uitgesproken.

Usui spendeerde intussen veel tijd en geld aan het verzamelen en bestuderen van Boeddhistische geschriften om zijn nieuw ontdekte spirituele pad te volgen. In het bijzonder bestudeerde hij de Boeddhistische healingstechnieken en energetische disciplines die gefocust waren op het gebruik van 'Ki '. Aangezien Kioto vele grote en uitgebreide Boeddhistische bibliotheken en kloosters heeft met verzamelingen antieke teksten, is het zeer waarschijnlijk dat Usui daar veel onderzoek heeft gedaan. Nog iets opmerkelijks; rond de eeuwwisseling was 'Hands-on-healing of Teate ' zeer populair in Japan. Toschihiro Eguchi was een zeer goede vriend van Mikao Usui, en ze studeerden samen in de jaren '20. Rond 1928 stichtte  Toschihiro de 'Tenohira Ryoji Kenkyu Kai ' of het 'Hand Healing Research Center '.

Mikao Usui is nooit arts geweest naar Westers model; wel werd hij een 'Zaike Tendai priester ', dit volgens de studenten van Suzuki san. Dit betekende dat Usui bij de familie kon blijven wonen zonder te moeten verblijven in een tempel, zoals normaliter wordt verwacht van priesters. Vanaf het ogenblik dat Usui een "Zaki" werd, beweert men dat hij de Boeddhistische naam of "Guoho ", "Gyohan " of "Gyotse " aannam.

Speurtocht.

In 1921 besloot Mikao zich voortaan bezig te houden met spiritualiteit. Hij trok zich terug in het Tendai-klooster  op de berg Kurama en liet zich inwijden tot Tendai-monnik. Tijdens zijn verblijf in het Tendai-klooster kreeg hij onder meer 'Isyuguo-trainingen '. Terwijl hij in het klooster verbleef, las hij ook de Tibetaanse Tantra 'Lotus Sutra '. Hierin stond een symboolformule waarmee de techniek om Reiki te gebruiken geleerd kon worden. Maar de tekst was ruim 2500 jaar oud en moest op de juiste wijze geïnterpreteerd worden om gebruikt te kunnen worden voor heling. Deze interpretatie was verloren gegaan.

Hij begon ook andere stromingen te bestuderen, zoals het Hindoeïsme, Zoroastrisme, Shintoïsme, Shugendo en het Boeddhisme. Vooral in het Boeddhisme verdiepte hij zich grondig. In de oude teksten wordt immers melding gemaakt van het vermogen van de Boeddha om, net als Jezus later, zieken te genezen. Hij bezocht een groot aantal kloosters. Hij leerde gaandeweg eerst Chinees en vervolgens Sanskriet en Pali om oude, nooit vertaalde teksten te kunnen lezen. Uiteindelijk vond hij aanwijzingen in lessen van de Boeddha, die in Sanskriet zijn opgetekend, over diens wijze van genezen. Dit was voor hem een doorbraak.

Mikao Usui had zijn antwoorden gevonden. Maar wijsheid bezitten zonder de kracht om die te passen, is als het scheppen van water met een vergiet. Je weet dat je iets hebt gevonden, maar je kunt er geen grip op krijgen. Om de volledige kennis over de genezende kracht, de transformatie en de manifestatie daarvan te kunnen bewerkstelligen, moest hij een bewustzijnsverruimende ervaring doormaken. Deze originele manuscripten (meer dan vijftig) worden tot de dag van vandaag achter slot en grendel in een kapel van het Vaticaan verborgen gehouden.

Na een gesprek met de oude abt van het klooster, Usui's mentor, besloot Usui om de "sluitsteen" van zijn speurtocht te gaan zoeken op de berg Kurama door te gaan mediteren, vasten en bidden. Tijdens deze 21-daagse Isyuguo-training beoefende Usui een zeer bijzondere meditatie, namelijk de "Morgenstermeditatie " (Gumonji-ho), een esoterische meditatievorm.

Hij mediteerde 16 uur per dag en begon in de vroege uren met een 'Wandelende meditatie'. Mediterend liep Usui van het klooster naar een waar hij heel de dag in meditatie verbleef. 's Avonds keerde hij, nog steeds mediterend, naar het klooster terug. Het was tijdens één van deze Isyuguo-trainingen op deze berg (de dagen telde hij door het dagelijks weggooien van een steentje) dat er hem iets vreemds gebeurde. Tijdens het beoefenen van de 'Repentenance Lotus Meditatie' werd zijn hoofd gevuld met een groot spetterend licht. Daarbij ontving hij de energie om niet alleen zichzelf te healen, maar ook andere mensen, zonder zelf aan energie te hoeven verliezen. Voor hem was dit een zeer betekenisvolle inwijding.


Klik op de afbeelding om naar onze dochter website "Kracht- en Totemdieren" te gaan:

Mitakuye Oyasin.

(We are all related)