The Native Circle.

Mitayue Oyasin.

Kleine Raaf en de Noordenwindreus.

Kleine Raaf was al zeer vroeg wakker die morgen. Hij had zijn harpoen al klaargelegd en wachten ongeduldig tot het niet meer donker was buiten zodat hij kon gaan vissen. Want het was de maand dat er hopen zalmen in de rivier zaten.

Hij kende een perfect plekje om te gaan vissen. Hij kwam blijgezind aan de rivier en wat zag hij? Er was geen rivier meer. Iemand had het prachtige water en de mooie vissen afgenomen.

Er bleef alleen nog maar een vieze modderbrij over. Kleine raaf stormde terug naar het dorp. Hij riep: "Iemand heeft de rivier gestolen!" De vader van Kleine Raaf kwam naar buiten en vroeg: "Je maakt zo’n kabaal, heb je een grote vis gevangen? Eerst geloofde niemand hem maar tenslotte kon iedereen met hun eigen ogen zien dat de rivier gestolen was.

We moeten de dief vinden besloot het opperhoofd. De vader van Kleine Raaf werd als dapperste krijger erop uitgestuurd om de dief te vangen. Hij volgde de rivier een ganse dag en net toen hij even wou uitrusten hoorde hij het gespetter van water achter een hoge heuvel.

Even later was hij over de heuvel geklommen en zag de dief zitten. Het was de gevreesde Noordenwindreus die een portie verse zalmen aan het binnenspelen was. "He!," riep de vader,"Geef onze rivier terug."

De Noordenwindreus lachte eens en zei nadat hij even had nagedacht: "Je krijgt de rivier terug als je een opdracht kunt volbrengen  maar als je faalt dan moet je voor eeuwig mijn slaaf zijn."

De vader van kleine raaf legde zich hierbij neer. "Je moet voor het terug ochtend wordt de maan aanraken." De vader klom op de hoogste berg, klom in de hoogste boom maar kon de maan niet aanraken.

De Noordenwindreus beval hem om alle zand van een reusachtige berg te keren.
In het dorp waren ze intussen ongerust geworden. Waar bleef hun dapperste krijger? De moeder van Kleine Raaf besloot om zelf eens de dief en haar man te gaan zoeken.

Na een dag wandelen bereikte ze ook de Noordenwindreus. Ze kreeg dezelfde moeilijke opdracht om de maan aan te raken. Ze probeerde zo hoog mogelijk te komen maar faalde ook.

Ze kreeg van Noordenwindreus een kommetje en moest hiermee telkens een hoopje zand op dezelfde berg als haar man gooien. Haar opdracht was pas geslaagd als de berg helemaal met zand bedekt was. De Noordenwindreus lachte met zijn prachtig idee.

Kleine Raaf wachtte in het dorp en zei dat hij zijn ouders en de rivier ging terughalen. Het werd hem verboden, maar toch ging hij op weg. Hij kwam bij de Noordenwindreus en zag dat die enorm groot was en hopen vissen aan het eten was.

Hij sloop tot bij de reus en riep zo hard hij kon: "Geef onze rivier terug." De reus schrok en zag hem eerst niet staan. Toen hij tenslotte het klein indiaantje naast zich zag staan begon hij bulderend te lachen.

"En jij wil van mij de rivier afnemen," gierde hij. Kleine Raaf keek zeer kwaad en riep er nog dapper achter: "en je moet mijn ouders teruggeven."

"Goed," zei de Noordenwindreus, "maar dan moet je eerst een Noordenwindreus opdracht uitvoeren. Als je verliest, dan eet ik je op. De opdracht is dat je de maan moet aanraken."

Kleine Raaf dacht en dacht. Hoe zou hij dat kunnen. Toen de avond viel zat hij nog steeds aan de rand van het water na te denken. Opeens kreeg hij een idee.

"Noordenwindreus, wat is dat gele monster daar op het water?" De reus lachte, wat een stom indiaantje was dit nu. Hij zei: "dat monster van jou is gewoon de maan op het water."

"Goed" zei het jongetje en hij sprong in het water en zwom naar de gele vlek. "Dan heb ik nu de maan aangeraakt." De reus dacht "Hoe kon ik nu toch zo stom zijn?"

"De indianen krijgen hun rivier terug," maar ik ga je toch opeten. Hij pakte Kleine Raaf en deed zijn mond al open. "Wacht," sprak het jongetje met bevende stem, "Als je me wil opeten moet je eerst een kleine jongen opdracht uitvoeren"

"Komt niets van in, ik eet je zo wel op."

"Je durft zelfs nog geen kleine jongens opdracht uitvoeren."

"Ik durf alles," zei de reus."wat moet ik doen?"

"Kan je jezelf voor altijd laten verdwijnen?" De Noordenwindreus was zo dom dat hij het nog deed ook en verdween in alle windrichtingen.

Wil je dit verhaal graag hebben, klik dan op de link hier naast (klik hier), je krijgt dan een pdf-bestand dat je kunt opslaan.

Klik op de afbeelding om naar onze dochter website "Kracht- en Totemdieren" te gaan:

Mitakuye Oyasin.

(We are all related)