The Native Circle.

Mitayue Oyasin.

Hoe de Lieveheersbeestjes zwarte stippen kregen.

Heel lang geleden voor dat de mens er was,leefden er Lieveheersbeestjes in de bossen. Ze vonden het leuk om in de bomen te kruipen, en op de bloemen te zitten kuieren in de zon.

De Lieveheersbeestjes waren heel klein, en hun schilden waren zo rood als de avondzon. Ze poetsen die elke dag, dat die zo blonken als een spiegel. Ze ergerden zich niet aan het slechte weer dat eraan kwam.

Doch was er eentje die zei: zouden we niet beter naar binnen gaan en schuilen? Maar niemand reageerde op de verwittiging van hun vriendje. Het begon opeens te waaien, doch bleven de Lieveheersbeestjes lustig voortdoen aan de bezigheid van de dag.

De hemel werd helemaal grijs, en een zwarte wolk kwam dichterbij. Het ene Lieveheersbeestje zei hen nogmaals, zouden we niet naar binnen gaan, het word nogal gevaarlijk, want het was al beginnen bliksemen.

Doch zij reageerden niet op de waarschuwing en vonden  de bliksem zelfs zo mooi dat ze gerust bleven zitten. Het ene Lieveheersbeestje ging zich gaan verschuilen in een holle boom.

Opeens kwam de zwarte wolk boven het bos hangen en liet haar zwarte regen vallen. Alle Lieveheersbeestjes waren nat maar ze konden elkaar niet zien doordat de zwarte wolk het bos nog donkerder had gemaakt.

De volgend morgen werden ze wakker gemaakt door Vader Zon. Ze schrokken zo hevig van hun schilden want nu zaten er zwarte stippen op en dat vonden ze niet zo leuk.

Enkel het ene Lieveheersbeestje was gespaard gebleven en zo ontstond een nieuwe soort.

Wil je dit verhaal graag hebben, klik dan op de link hier naast (klik hier), je krijgt dan een pdf-bestand dat je kunt opslaan.

Klik op de afbeelding om naar onze dochter website "Kracht- en Totemdieren" te gaan:

Mitakuye Oyasin.

(We are all related)