The Native Circle.

Mitayue Oyasin.

Een Sioux verhaal 1.

Vlak bij een Chippewa dorp ligt een heel groot meer, en in dit meer leeft een enorme grote schildpad. Dit was geen doodgewone schildpad, hij kwam heel vaak uit zijn huis, wat in het meer lag en ging op bezoek bij de indianen die zijn buren waren.

Hij ging meestal als hij op bezoek ging naar het opperhoofd en een van die keren bleef hij er voor uren, rookte en sprak samen met hem.

Het opperhoofd zag dat de schildpad heel slim was en toonde een grote wijsheid wanneer hij sprak. En wanneer het opperhoofd voor een groot raadsel stond, stuurde hij iemand achter Meneer schildpad om te helpen beslissen.

Op een dag kwam er een groot misverstand tussen twee verschillende stammen, het werd zo erg dat er bijna bloed ging vloeien. Het opperhoofd was niet instaat om te beslissen, zo zei hij "ik roep Meneer schildpad, hij zal voor jou recht spreken."

Tot dat de schildpad kwam bleef het opperhoofd zitten waar hij zat, voor zolang als het duren zou. Tot dat de schildpad allebei de kanten van het verhaal gehoord had en besliste wie gelijk had.

De schildpad kwam en hoorde naar allebei de kanten van het verhaal, en dacht lang na voor hij besliste. Hij kwam tot de conclusie dat ze beide gelijk hadden, gaf hen beide een hele lange speech en toonde hen waarin ze beide gelijk hadden.

Hij stond op en zei "jullie hebben beiden gelijk in sommige dingen en ongelijk in andere dingen. En ik zou zeggen jullie staan beiden in jullie recht." Wanneer ze zijn besluit hoorden, zeiden ze dat de schildpad gelijk had en gaven hem een luide toejuiching voor zijn wijsheid die hij getoond had.

De hele stam zag nu in dat als ze niet om zijn wijsheid hadden gevraagd dat het beslist tot een bloed vergieten was gekomen. En het opperhoofd was wel zo blij dat hij Meneer schildpad zijn dochter aanbood om te trouwen.

De dochter van het opperhoofd was het mooiste meisje dat er was in heel de Chippewa natie. De jonge mannen van andere stammen reisden honderden kilometers om met het meisje hun liefde te verklaren, en probeerden haar voor zich te winnen om hun vrouw te worden, maar het haalde allemaal niets uit.

Ze accepteerde niemand, alleen die gene die haar vader voor haar uit koos. De schildpad was er huislijk maar omdat hij zo wijs en rechtvaardig was koos de vader hem en ze accepteerde dat.

De jonge mannen van de stammen waren erg jaloers, maar hun jaloezie haalde niks uit en ze trouwde de schildpad. De jonge mannen vermaakten zich met de schoonzoon van het opperhoofd.

Ze vroegen aan hem "hoe komt het dat je zo'n platte buik hebt." De schildpad antwoorden hen door te zeggen "Mijn vrienden, als jullie in mijn plaats waren dan hadden jullie nu ook een platte buik."

"Ik kwam op deze manier aan mijn platte buik: De Chippewa en de Sioux hadden een groot gevecht. En de Sioux waren met teveel in aantal dat de Chippewa moesten rennen voor hun leven. Ik was een van de Chippewa. De Sioux kwamen achter ons vijven aan en we renden heel hard naar het hoge gras toe. Ik gooide mezelf op de grond en duwde mijn buik zo plat tegen de grond neer zodat ze me niet zouden zien liggen in het gras. Ze passeerden me en vermoorden de andere vier waar mee ik samen was. Nadat ze weg waren stond ik op, mijn buik was toen zoals je hem nu ziet. Ik had hem zo hard op de grond gedrukt dat hij niet meer in zijn oorspronkelijke staat terug kwam."

Toen hij het uit gelegd had aan de jonge mannen zeiden ze tegen elkaar "we zullen hem maar niet meer lastig vallen, hij is dapper en goed." Kort daarna vielen de Sioux de Chippewa aan en iedereen verliet het dorp.

De schildpad kon niet zo vlug reizen als de rest en werd achter gelaten. Het was een hele warme dag en de schildpad begon heel dorstig en slaperig te worden.

Uiteindelijk rook hij water en hij kroop voorwaarts naar het punt waar hij water rook. Hij kwam bij een groot meer aan, dook erin en nam een bad.

Hij  zwom naar het midden van het meer toe en dook naar beneden en vond een paar grote rotsblokken waar hij onder kon gaan liggen en viel in slaap. Toen hij zijn uit geslapen was zwom hij weer naar de oppervlakte toe.

Toen hij boven kwam zag hij dat het weer zomer was, hij had de hele winter geslapen. De vogels zongen en het gras was groen en de bladeren gaven een heerlijke geur af.

Hij kroop uit het water en ging opzoek naar het Chippewa kamp. Hij kwam enkele dagen later, nadat hij uit zijn winterkwartier was gekropen, in het kamp aan. Hij ging op zoek naar zijn vrouw en hij vond haar aan het uiteinde van het kamp.

Ze gaf een baby de borst. Hij zag dat het een hele mooie baby was, maar helemaal niet op hem leek. Hij werd boos en ging terug naar het grote meer en ging door met zijn eigen leven. Met het vangen van vliegen en insecten en hij at zeekruid dat waren de overblijfselen van zijn leven.

Wil je dit verhaal graag hebben, klik dan op de link hier naast (klik hier), je krijgt dan een pdf-bestand dat je kunt opslaan.

Klik op de afbeelding om naar onze dochter website "Kracht- en Totemdieren" te gaan:

Mitakuye Oyasin.

(We are all related)