The Native Circle.

Mitayue Oyasin.

De legende van het maïskorreltje.

Het was een prachtige zonnige dag en de lange maïsstengels droegen de rijk gevulde maïskolven hoog in de lucht. Een zacht briesje deed hen heen en weer gaan zodat ze tegen elkaar aandrukten.

Zo vielen er enkele maïskorreltjes naar beneden en bleven liggen. Doch was er een maïskorreltje die zich recht stelde en haastig wegliep naar de rand van het veld, zo begon zijn reis en avontuur.

Na een tijdje te hebben gestapt zag hij daar een rode boon. "Dag rode boon" sprak hij. "Wat ben je aan het doen?"

"Ik ben aan het zonnen, ik ben veel groter en sterker dan jij, dus hoepel maar op." "Maar," zo sprak het korreltje "je mag niet te lang zonnen hoor" en ging dan maar weer op weg.

Na lang stappen kwam hij een kalebas tegen. "Dag kalebas, wat ben je aan het doen?"

"Ik ben aan het zonnen, ik ben veel groter en sterker dan jij, dus hoepel maar op." "Je mag niet te lang zonnen hoor" sprak het korreltje en ging weer verder.

Even later kwam hij een pompoen tegen. "Dag pompoen,wat ben je aan het doen?"

"Ik ben aan het zonnen, ik ben veel groter en sterker dan jij, dus hoepel maar op." "Ja maar" sprak het korreltje "je mag niet te lang zonnen hoor" en ging weer weg.

Maar na een lange tijd van stappen en nadenken besloot het maïskorreltje terug te keren naar huis bij zijn zusjes en broertjes. Hij kwam eerst voorbij de grote pompoen maar die zag er niet zo groot en sterk meer uit.

Door te lang in de zon te blijven liggen was hij helemaal ingevallen. "Oh" sprak het maïskorreltje "wat is er?" De pompoen zei "help mij." Maar het korreltje kon niets doen.

Hij had niet willen luisteren en hij ging verder. Toen kwam hij bij de kalebas aan. "Oh" sprak het maïskorreltje, "wat is er?"

De kalebas zei,"help mij." Maar het korreltje kon hem niet helpen en zeker niet de rotte plekken verwijderen die hij op zijn huid had gekregen en hij ging verder.

Toen kwam hij voorbij de rode boon. "Help mij" riep de rode boon. Maar het korreltje kon hem niet redden, de rode boon was te veel opgedroogd en verschrompeld en hij zette zijn weg verder.

De moto van het verhaal is:

Je hoeft niet groot en sterk zijn om slim te wezen. En wie niet slim is moet ook eens kunnen luisteren naar degene die de meeste kennis hebben.

Wil je dit verhaal graag hebben, klik dan op de link hier naast (klik hier), je krijgt dan een pdf-bestand dat je kunt opslaan.

Klik op de afbeelding om naar onze dochter website "Kracht- en Totemdieren" te gaan:

Mitakuye Oyasin.

(We are all related)